Home » Blog » Hoe een droom een nachtmerrie werd

Hoe een droom een nachtmerrie werd

Je mag  je sleutels inleveren en dan gaan we bedrijfsbeëindiging voor de winkel aanvragen.

BAM! Dat was even een klap in mijn gezicht!

Het was heel zwaar maar het voelde op dat moment toch als een bevrijding.

 

Stiekem wist ik wel dat dit eraan zat te komen maar als het dan definitief is komt het wel heel hard aan!

De winkel was toch mijn kindje die moest en zou ik redden!!

 

Achteraf zie je dat je constant achter de feiten aanliep. Telkens dacht ik: volgende maand komt het wel goed...

 

Het begon allemaal zo mooi en als een droom. Naast de webshop was er de kans een winkel te beginnen in 2016. Er kwam een pand in het winkelcentrum vrij en we waren op tijd bij de verhuurder om te gaan onderhandelen.

Wow wat een gave fase voor mij als ondernemer! Een eigen winkel, iets waarvan ik alleen maar kon dromen.

Wat een geluk, ook mega spannend natuurlijk!

Na jaren als filiaalmanager te hebben gewerkt was het nu mijn beurt om iets moois op te zetten.

 

De verbouwing liep voorspoedig en na 2 maanden klussen ging de winkel open. Ik was zo trots als een pauw en wist zeker dit gaat mij lukken. Ik was zo zeker van mijn zaak en wist dat ik hier tot mijn pensioen mee kon doorgaan.

Ik ben ondernemer en zie vrijwel alles altijd rooskleurig.

Mijn geluk kon niet op. Ondanks dat het zwaar was, 6 dagen in de winkel staan en thuis een man/kind lukte het me om dit allemaal goed te regelen. Ik was ondernemer, moeder, vrouw en vriendin.

 

De eerst 2 jaar ging het allemaal goed. De omzetten stegen zoals gebudgetteerd en de klanten waren enthousiast en tevreden. Toch hadden de alarmbellen na deze 2 jaar al af moeten gaan, er was nog geen buffer opgebouwd!

 

Helaas kwam na 2 jaar de huurkorting die we hadden afgesproken te vervallen en hiermee gingen we meer dan €1200 per maand meer betalen voor hetzelfde pand.

Dit was natuurlijk al bekend toen we deze afspraken hadden vastgelegd in het contract maar dat de huur zo snel zou stijgen had ik niet verwacht en berekend.

Telkens wist ik het hoofd boven water te houden maar zonder reserves liep ik vanaf dit moment permanent achter de feiten aan.

Privé had ik het profit first systeem ingevoerd en wat gaf dit een rust in de financiën. Zakelijk lukte dit gewoon niet doordat we zo achter de feiten aanliepen. Er was altijd geldtekort dus er was geen mogelijkheid tot het creëren van financiële rust.

 

De omzet bleef hangen op een bepaald punt, we draaide echt een leuke omzet maar dat was gewoon niet voldoende om het te dure pand waarin we zaten te blijven betalen. Iedere maand dacht ik, volgende maand komt het wel goed. Maar helaas. Als een leuke meevaller was stond er altijd een enorme tegenvaller tegenover.

 

Na 2,5 jaar ging het gewoon niet meer met een kostenpost van €9000 vaste lasten per maand.

 

Inmiddels had ik met de verhuurder contact gezocht en er kwam een ander pand vrij in het winkelcentrum, die was kleiner en goedkoper.   Een perfect pand voor onze winkel. We konden 2 maanden na het eerste contact en de onderhandelingen in het pand en dat zou alleen al een huurbesparing van €1800 per maand opleveren.

Het pand eerder verlaten was geen optie maar voortzetten in een ander goedkoper pand mocht wel van de verhuurder. Het voorlopig contract  eind 2018 getekend en nu moesten we wachten op de opleverdatum. Deze was nog niet bekend i.v.m. de lange levertijd van de nieuwe pui.

 

Na 1,5 jaar wachten, onderhandelen, bellen en mailen had ik mijn hoop verloren en heb ik hulp ingeschakeld. Avonden heb ik huilend thuis op de bank gezeten. Ik vond ondanks alles dat niemand hoeft op te draaien voor mijn schulden, maar het ging gewoon niet meer. Ik zat verstrikt in een bureaucratisch doolhof. Ondertussen werd ik gebeld en gemaild door deurwaarders en schuldeisers. De situatie verslechterde iedere dag dat dit wachten doorging.

Elke schuldeiser heeft zijn eigen manier van handelen, ik vond dat heel slecht te volgen. Bij de ene wordt je schuld ineens door een ander geïnd, die er dan weer wat bovenop gooit. Bij een ander word je direct voor de rechter gedaagd. Bij weer een ander leggen ze loonbeslag of beslag op je bezittingen zoals de auto.

 

Ik was ruim 1,5 jaar aan het lijntje gehouden en voorgelogen. Ik was zo kwaad, verdrietig en teleurgesteld in mezelf. Hoe heb ik dit kunnen laten gebeuren. Per 1 april bedrijfsbeëindiging was de enige optie om de schulden niet te laten oplopen en er een streep onder te zetten.

 

BAM, van de een op de andere dag veranderd de droom in een enorme nachtmerrie. Met een flinke restschuld blijven we achter.

 

We zijn inmiddels 6 maanden verder sinds ik met de schuldhulpverlening contact heb opgenomen. Door de Corona crisis is het allemaal iets anders geworden en duren de dingen soms langer dan voorheen. Dit is iets waar ik me bij neer moet leggen. Het liefst was ik per 1 april gelijk begonnen met afbetalen maar dat is geen optie. Eerst moet er een akkoord bereikt zijn en dan gaat het hele proces pas in werking.

Dit akkoord verwachten ze binnen 2 maanden.

 

Ik ga wekelijks schrijven over de 3 jaar die ons te wachten staan en hoe we ons leven weer oppakken nu we in de schuldsanering terechtkomen.

Over besparingen, successen en over de valkuilen. Hoe gaan we onze levensstijl aanpassen? Hoe gaan we onze denkwijze over geld aanpassen?


 »

Reactie plaatsen

Reacties

Marielle
4 maanden geleden

Lieve schat, wat goed geschreven. Precies zoals jij bent, eerlijk en puur! Ik ga je blog volgen en helpen waar ik kan.
Jij/jullie hebben een pittige tijd voor de boeg maar met jou instelling heb ik daar alle vertrouwen in. Je bent een topper! ❤️

Xxxx

Helma
4 maanden geleden

Ik kwam op je blog via een oud tijdschrift. Ik ga je volgen! Wat een pech heb je gehad. Zet ‘m op! 😘